Bakıcı tükenmişliği, sessizce birikir. Önce küçük bir yorgunluk olarak başlar. Sonra sabahları kalkmak için daha fazla çaba gerekir. Sonra bir gün, her şey çok ağır hissedebilir — ve bu duygu için kendinizi suçlu hissedebilirsiniz. Sevdiğinize bakıyorsunuz; bu duygu nasıl ortaya çıkabilir ki?
Tükenmişlik, sevmediğinizin işareti değildir. Uzun süre başkasının ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarınızın önünde tutmanın kaçınılmaz bir sonucudur. Bakıcılar çoğu zaman kendi yorgunluklarını, üzüntülerini ve korkularını kenara iter. Ama bu duygular bir yere gitmez — birikirler.
Tükenmişliğin belirtileri arasında kronik yorgunluk, kolay sinirlenme, uyku sorunları, başkalarından kopukluk hissi ve zaman zaman her şeyi bırakmak isteme duygusu sayılabilir. Bunları fark etmek, bir zayıflığın değil, bir sinyalin işaretidir.
Kendine bakmak, sevdiğinize ihanet değildir. Bir bakıcı olarak sizin de sınırlarınız var — ve bu sınırları tanımak, daha uzun süre ve daha iyi bakım sunabilmenin koşuludur. Yardım istemek, eşsiz bir güçtür.