Sevdiğiniz birinin kanseri olduğunda, odak doğal olarak ona kayar — tedavisi, konforu, ihtiyaçları. Ama yüzeyin altında kendi fırtınanızı taşıyorsunuz. Korku, öfke, üzüntü, suçluluk, hayal kırıklığı, çaresizlik — bu duygular sürekli dönüyor ve bakım verenler çoğu zaman duygularının öncelik olmadığını hissettikleri için onları bastırıyorlar.
Duygularınız geçerlidir. Her biri. Korkmanıza izin var. Öfke duymanıza izin var — kansere, adaletsizliğe, hatta özellikle zor günlerde sevdiğiniz kişiye bile. Teşhisten önceki yaşamınızın yasını tutmanıza izin var. Bu duyguları kabul etmek zayıflık değildir; onları yönetmenin ilk adımıdır.
Suçluluk, her bakım verenin sessiz yol arkadaşıdır. Yorgun olduğunuz için suçlu hissedersiniz. Mola istediğiniz için suçlu hissedersiniz. Sevdiğiniz kişi acı çekerken bir şeyden keyif aldığınız için suçlu hissedersiniz. Bazen bunun bitmesini dilediğiniz için suçlu hissedersiniz. Bu suçluluk bakım verenler arasında neredeyse evrenseldir ve sizi kötü bir insan yapmaz. İmkansız derecede zor bir durumda olan bir insan yapar.
Duygularınız için güvenli bir çıkış yolu bulun. Bu bir günlük, bir terapist, güvenilir bir arkadaş veya bir bakım veren destek grubu olabilir. Tamamen dürüst olabileceğiniz — cesur veya iyimser olmak zorunda olmadığınız — bir alana sahip olmak duygusal hayatta kalmanız için gereklidir. "Bu çok zor" diyebileceğiniz en az bir yere ihtiyacınız var.
Depresyon ve kaygı belirtilerine dikkat edin. Sürekli üzüntü, uyuyamama veya aşırı uyuma, eskiden zevk aldığınız şeylere ilgi kaybı, karar vermekte zorluk, baş ağrısı veya mide sorunları gibi fiziksel belirtiler — bunlar duygusal yükünüzün tek başınıza taşıyabileceğinizden fazla olduğunun sinyali olabilir. Profesyonel yardım aramakta utanılacak bir şey yoktur.
Küçük öz-şefkat anları yaşayın. Kendinizle, sizin durumunuzdaki bir arkadaşınıza konuşacağınız gibi konuşun. Bir arkadaşınıza dinlenmeye ihtiyaç duyduğu için bencil olduğunu söyler misiniz? Duygularının önemli olmadığını söyler misiniz? Elbette hayır. Aynı nezaketi kendinize de gösterin.
Duygusal sağlığınıza bakmak, bakım vermenin dışında bir şey değildir — onun bir parçasıdır. İç dünyanızla ilgilendiğinizde, sevdiğiniz kişi için daha sabit, daha mevcut ve daha şefkatli bir yoldaş olursunuz.
Duygularınız önemlidir. Siz önemlisiniz. Sadece bir bakım veren olarak değil, bir insan olarak.