Hastane yatağının yanında, saatlerce ya da günlerce oturacağınız bir sandalye var ve bittiğinde, bir daha hiçbir zaman plastik bir sandalyeye bedeniniz hatırlamadan oturamayacaksınız.
Hastanenin kendi ritmi vardır. Yedideki vardiya değişimi. Doktor — her zaman kısa, her zaman sabahları. "Rahat" acı çekmeyecek kadar sedatize demektir. "Stabil" şimdilik daha kötü değil demektir.
Ritüeller geliştirirsiniz. Ellerini tutar, avuçlarını ovarsınız. Bilinçsiz olsalar bile konuşursunuz. Favori müziklerini çalarsınız. Dışarı çıkmanın — bir kahve için, hava için — suçluluğu ezicidir.
Son saatler. Nefes değişir — düzensiz olur, uzun duraklamalarla. Bin kez söylediğiniz şeyleri ve hiç söylemediğiniz şeyleri fısıldarsınız. Ve sonra nefes durur.
Sonra hastaneden çıkmak gerçek dışıdır. Güneş parlıyor. Otoparkta biri gülüyor. Bu deneyimi taşıyorsanız, bir yas danışmanı yardımcı olabilir.