Kimse öfkeden yeterince bahsetmiyor. Kanser hastalarının ilham verici olması konusunda büyük bir kültürel baskı var. Cesur, pozitif, zarif olmak. "Kanser bana yeni bir bakış açısı kazandırdı" ya da "bu yolculuk için minnettarım" gibi şeyler söylemek. Ve belki bir gün bunların bir kısmını hissedeceksiniz. Ama şu anda sadece öfkeli hissediyor olabilirsiniz.
İyi. Öfkeli olun. Hakkınız var.
Kanser adil değil. İzin istemedi. Geldi ve hayatınızı izniniz olmadan yeniden düzenledi. Sizden şeyler aldı — zaman, kesinlik, sağlık, planlar, vücudunuzun ve kimliğinizin parçaları — ve hiçbiri için özür dilemedi. Buna kızgınsanız, irrasyonel bir duruma tamamen rasyonel bir tepki veriyorsunuz.
Öfkenin net bir hedefi olmayabilir. Evrene, haksızlığa, sizi ele veren kendi vücudunuza kızgın olabilirsiniz. Sağlıklı insanlara, anlamayan arkadaşlara, size pozitif kalmanızı söyleyen iyi niyetli insanların amansız neşesine kızgın olabilirsiniz. Yanlış bir şey yapmamış olsanız da kendinize bile kızgın olabilirsiniz. Net bir hedefi olmayan öfke en sinir bozucu türlerden biri çünkü koyacak bir yer yok.
Bir yer bulun. Fiziksel hareket yardımcı olabilir — bir yürüyüş, yastığa yumruk atmak, ihtiyacınız olduğu kadar ağlamak. Bir terapist ya da danışman, etrafınızdaki insanları üzme endişesi olmadan ifade etmeniz için alan verebilir. Yazmak, kimseye göstermediğiniz birkaç cümle bile, biriken bir şeyi serbest bırakabilir. Öfkenin içinizden geçmesi gerekiyor; tehlikeli olan takılıp kalması.
Kimsenin sizi öfkenizden utandırmasına izin vermeyin. "Erken yakaladığınız için minnettar olmalısınız." "En azından seçenekleriniz var." "Başkalarının durumu daha kötü." Bu yorumlar, ne kadar iyi niyetli olursa olsun, gerçek ve meşru bir duygusal tepkiyi küçümser. Kendi durumunuza kızgın olma hakkınız var, bunu başka birinin durumuyla tartmak zorunda kalmadan.
Öfke, yönlendirildiğinde, faydalı bile olabilir. Tıbbi ekibinize zor sorular sormak, kendiniz için savunuculuk yapmak, bir şey doğru hissetmediğinde geri itmek için gereken enerjiyi besleyebilir. En etkili kanser hastalarından bazıları biraz kızgın olanlardır — yardım etmeye çalışan insanları yabancılaştıracak şekilde değil, kendi bakımları konusunda pasif olmayı reddedecek şekilde.
Ve öfkenin altında sonunda yas bulabilirsiniz. Öfke çoğu zaman yasın koruması — önce gelen duygu çünkü sert hissetmek kalbi kırık hissetmekten daha kolay. Hazır olduğunuzda yas da orada olacak. Ama "daha iyi" bir duyguya ulaşmak için öfkeyi acele geçmek zorunda değilsiniz. İhtiyacınız olduğu kadar kalın. Dürüst ve sizin.