Fark ettiğiniz ilk şey sessizliktir. Günde yirmi kez parlayan grup sohbeti sessizleşir. Cuma akşamı planları sizin olmadan yapılır. Her sabah aptal bir meme atan arkadaş... durur.
Kanser bir filtredir. Sosyal çevrenizi acımasız bir verimlilikle sıralar. Ve sonuçlar çoğu zaman şaşırtır. Zar zor tanıdığınız iş arkadaşı sizi her salı kemoterapiye götürür. Ve en iyi arkadaş, orada olması gereken — yok.
Neden insanlar kayboluyor? Korku, en çok. Kanseriniz onlara kendi ölümlülüklerini hatırlatır. Rahatsızlık — ne diyeceklerini bilmiyorlar. "Bir şeye ihtiyacın olursa söyle" — dilin en boş sözü.
Tedavi bittiğinde, bazıları geri gelir. Sanki hiçbir şey olmamış gibi. Ve karar vermeniz gerekir: geri gelmelerine izin veriyor musunuz?
Kanserden sağ kalan dostluklar hayatınızın en önemlileri olur. Yalnızlık çok ağırsa, bir destek grubu veya terapist yardımcı olabilir.