Takvim kayıptan sonra farklılaşır. Eskiden sıradan veya neşeli olan tarihler yeni bir ağırlık biriktirir. Doğum günleri. Teşhisin yıldönümü. Öldükleri gün. Onlarsız ilk tatil. Evlilik yıldönümünüz veya sadece sizin bildiğiniz şekillerde anlamlı olan sıradan bir günün yıldönümü.
Bu tarihler, yıllar sonra bile sizi şaşırtan bir güçle gelebilir. Bilinçli olarak fark etmeden önce bir yıldönümünün yaklaştığını hissedebilirsiniz — bir ağırlık, bir huzursuzluk, altına çekilme hissi, ancak tarihin ne olduğunu fark ettiğinizde çözülen. Yas bir beden hafızasıdır ve beden, bilinçli zihnin her zaman öngöremediği şekillerde zamanı takip eder.
Zor tarihleri, olaysız geçmesini ummak yerine önceden planlayın. O günlerde neye ihtiyacınız olduğunu önceden düşünün. Bazı insanlar tarihi kasıtlı olarak işaretlemenin yardımcı olduğunu bulur — mezarı ziyaret etmek, fotoğraflara bakmak, kişinin en sevdiği yemeği pişirmek, mum yakmak, hikayelerini anlatmak. Kasıtlı anma eylemi, yasa gidecek bir yer verir.
Bazı insanlar zor tarihleri çok sessiz ve özel tutmayı tercih eder. Diğerleri ölen kişiyi seven insanlarla birlikte olmak ister. Bazıları dikkat dağınıklığı ister; diğerleri durgunluk. Hiçbir yaklaşım doğru değildir — önemli olan önceden neye ihtiyacınız olduğunu bilmek ve onu ayarlamaktır.
Yakınlarınıza önemli tarihleri söyleyin, rahat hissediyorsanız. Partnerler, yakın arkadaşlar, yetişkin çocuklar — sizi önemseyen ama 7 Mart'ın gün olduğunu veya kişinin doğum gününün gelecek hafta olduğunu bilmeyen insanlar, geldiğini bilmedikleri bir şeyde size destek olamazlar.
Ve zor tarihlerin beklentisinin genellikle günün kendisinden daha kötü olduğunu unutmayın. Bir yıldönümü öncesindeki haftalardaki korkunuz, gün geldiğinde günün gerçek ağırlığını aşabilir. Bu her zaman doğru değildir — bazen gün korktuğunuz kadar zordur. Ama bazen atlarsınız ve bu bir şeydir.