Birini kaybettikten sonraki ilk yıl, ilklerin yılıdır. Onlarsız ilk doğum günü. İlk tatil sezonu. İlk yıldönümü. Hep birlikte yaptığınız bir şeyi ilk kez yanınızda olmadan yapmanız. Bu ilklerin her biri küçük bir çarpışma gibi gelir, çünkü bu belirli şeyi daha önce hiç onlarsız yapmamıştınız ve şimdi nasıl hissettirdiğini keşfetmeniz gerekiyor.
Bu yüzden yas danışmanları genellikle ilk yılın en zor olduğunu söyler — ikinci yıl kolay olduğu için değil, ilk yıl tüm ilkleri içerdiği ve her birinin kendi uyumunu gerektirdiği için.
Geldiklerini bilmek yardımcı olabilir. Hâlâ ilk yıldaysanız, önemli tarihleri önceden düşünün ve planlar yapın. Neye ihtiyacınız olacak? Kiminle birlikte olmak istiyorsunuz, yoksa yalnız mı olmak istiyorsunuz? Günü işaretlemek için yapmak istediğiniz bir şey var mı — bir ritüel, bir anma, hem tarihi hem de kişiyi onurlandırmanın bir yolu?
Her ilk için kendinize karşı nazik olun. Bunu daha önce yapmadınız. Yanlış yapmanıza, nasıl davranacağınızı bilmemenize, tamamen yıkılmanıza izin var. Anneniz olmadan ilk Noel'inizi veya eşiniz olmadan ilk evlilik yıldönümünüzü yönetmenin doğru bir yolu yoktur. Yolunuzu bulacaksınız ve bulduğunuz yol sizin olacaktır.
Zor günlerde kendinize destek verilmesine izin verin. Yakınlarınıza neyin yaklaştığını söyleyin: "Bu hafta sonu benim için zor olacak çünkü yıldönümümüz." Onlara orada olma fırsatı verin. Çoğu insan yardım etmek ister ve sizin için zor tarihlerin ne olduğunu bilmez.
Ve ilk yıl bittiğinde — tüm ilkleri atlattığınızda — gerçekten zor olan bir şey için kendinize kredi verin. Nasıl yapacağınızı bilmiyordunuz. Yine de yaptınız. İkinci yılın kendi zorlukları var ama tüm ilklerin aynı dayanılmaz ağırlığını taşımaz.